Цонхны цаанаас...

Өглөө нүдээ нээхээс эхлүүлээд л бараан үүлийг харсаар цонхны цаана ирлээ. Удаан уухгүй гэж бодож байсан кофе нэгэн найз маань өгөн өөрийн эрхгүй уулаа. 

урдын уудаг байсан кофе-наас нэг л өөр амт надад амтагдав. Магадгүй өнөөдөр энгийн өдөр биш миний олон сайхан дурсамжийг агуулдаг бороотой өдөр болохоор тэр юм бол уу,,, Нэг л мэдэхэд тэнгэрдэх үүлс бөөн бөөн дусалтай хамт намайг бодлогошруулах болов.

Бороонд шүхэр барьсан хүмүүсийг харан дахиад л бодлын уудамд хөглөгдөн алхдаг хүмүүний амьдралыг нэг санагалзана.

Гэрэл гэгээтэй мөч олон байдаг боловч бараан бороотой өдөр түүнээс илүү үнэ цэнэтэй. Аливаа зүйл амархан олддоггүйтэй адил ховор зүйл л үнэ цэнэтэй байдаг. Тийм болохоор байнга уудаггүй боловч хааяадаа ганц хоёр балгадаг кофе маань илүү амттай байгаа юм болуудаа.. Сэтгэлийн хөөрөлийг нэмэгдүүлж хүнийг сэргээх боловч мөхөд эрч хүчтэй байлгаж чадахгүй юмдаа. 

Би бороонд хааяа шүүхэрээ хаяад 

ингэхийг л хүсдэг. Тэгээд гар дээр минь зөөлөн зөөлөн дуслах тэр олон дуслуудыг мэдрэн 

инээмсэглэх дуртай. Хүн үргэлж л өөрийнхөө дураар байж чаддаггүй учир нь ийм нөхцөлийг бий болгох маш хэцүү. Эрх чөлөө гэдэг хүний амьдралын хамгийн үнэ цэнэтэй зүйл юм бол тэр нь яг юу юм бол.... Мэдэхгүй юмдаа одоо хүртэл асуултаа тавьсаар л ...Нээрээ бороотойд кофе уунгаа (Keane сонсох гоё....). 

Би бороонд зориулж хэдэн үг л шивнэмээр байна. 

Намайг эрх чөлөөтэй  хэнээс хамааралгүй инээмсэглүүлдэгт чинь баярлалаа гэж.

Бороонд би дуртай учир нь бороонд л жинхэнэ хүний нүүр ил гарч ирдэг...:-)