Хүний амьдрал маш олон гайхамшигт зүйлсээр дүүрэн биднийг хүрээлэн байдаг билээ. Эрт урьдийн цагт гээд л анх ухаан орсон цагаас л ах, эгч нар маань үлгэр уншиж өгөн йхний мэдэхгүй бас боломжгүй энэ орчлон дээрээс хайгаад хайгаад ч олдохооргүй сонин сонин амьтан, хүн, газар нутгийн талаар олон сайхан үлгэр туужууд ярьж өгдөг байждээ.. Магадгүй тэр бүх ярьсан зүйл нь намайг мөрөөдөгч бас амьдралыг илүү сайхан өнгөтэйгээр харах гэрлийг минь нэмсэн ч юм билүү. Амьдрал минь одоог хүртэл дээшээ, доошоо гэсэн хэмнэлээр өрнөсөөр л байна. Сэтгэл санаа дотоод мөн чанар гээд л амьдралд бодох, бодлогоширох үе зөндөө.... Гэхдээ би зүгээр л миний амьдралын сүүлийн 3 жилд сэтгэл санаа бас амьдралын мань нэгээхэн хэсэг болсон өглөө болгоны эгшиглэн болсон аяныхаа талаарх мэдрэмжээ л хуваалцах гэсэн юм. Амьдралд маш олон төрлийн янз бүрийн ая байдаг жишээ нь August Rush гэдэг кинон дээр кино эхлэхэд бас төгсөхөд хэлдэг үг нь надад үнэхээр их таалагддаг."Хөгжим бол бидний эргэн тойронд байдаг гагцхүү түүнийг сонсох л хэрэгтэй " яг энэ үгийг би хааяа өөртөө хэлдэг гэхдээ надад түүн шиг хөгжим зохиох бас бидний эргэн тойронд байдаг тэрхүү гайхамшигт аялгуунуудыг олж мэдрэх авьяас чадвар байхгүй ч гэсэн одоо гаргачихсан олон нийтэд бүтээл болгосон аянуудыг нь сонсон уярах дуртай. Одоохондоо Joe Hisashi-н аянуудад дуртай болоод байгаа магадгүй миний сонгодог урлагт дуртай болоход минь тусалдаг Золоо-доо баярлалаа гэж хэлмээр байна.
За одоо үндсэн зүйл амьдралд минь 3 жил өглөө болгоныг хамт угтагч одоо хүртэл энэхүү аяаа сонсонгоо Блогоо бичиж сууна. Хэхэ. Энэ гайхамшигт ая бол Johann Pachellbel-н алдарт Canon хэмээх аялгуу юм.. 20-р зуунаас одоог хүртэл тэсэж бидний хүртээл болсоор байгаа энэ гайхамшигт аялгуу өнөөдөр миний сэтгэлийг хөдөлгөн намайг тайвшруулж, төвлөрөхөд минь амьдралыг илүү гэрэл гэгээтэйгээр харахад минь тусалдаг бас нэгээхэн зүйл билээ..Яагаад ч юм энэ аяыг сонсохоор миний хувьд амьдрал гэдэг үг шууд л орж ирдэг. Магадгүй энэхүү гайхамшигт хэмнэл нь нэг доошилж, нэг дээшилж, нэг хурдсаж, нэг удааширдагаас нь болоод ч тэрүү би амьдрал гэж нэрлэмээр санагддаг. Canon гэдэг үгийг Cambridge-н тольноос харахад хууль, дүрэм, журамгүй бидний хэлдгээр Эрх чөлөө гэдэг үгийг бараг гаргасан үг юм байналээ.. Хэхэ... Надад энэ аяны D мажор дээр тоголсон нь илүү таалагддаг. Яагаад ч юм илүү сүрлэг бас хүний сэтгэлрүү нэвтэрч орж байгаа нь хүчтэй орж байгаа юм шиг мэдрэмж төрдөг.. Заза нэг иймэрхүү...
Нүдээ аниад, үүлэн дундуур зугаалан Гэгээн алсруу одохуйяа
Хүний сэтгэл хязгааргүй хэмээгдэхийг мэдрэх ажгуу
Сэтгэл хэмээх юу нь үл ухаарагдах зүйлийг
Өглөөний шүүдрийг бий болгогч манантай зүйрлэнэм.
Маргаашийн мандах нарыг эс хүлээн одоо би чамд үгээ хэлнэм...
No comments:
Post a Comment